Het tijdperk van de mobiele apps: Uber, een sterk idee maar juridisch toegelaten? - De Groote - De Man
Menu

Uber is een internetonderneming die bemiddelt tussen reizigers en aanbieders van personenvervoer in verschillende landen. Het bedrijf verbindt via zijn mobiele app klanten in 67 landen met officiële taxichauffeurs, maar ook met privéchauffeurs. Uber berekent daarvoor een commissie van 20% van de ritprijs en verdient aan het gebruik en de doorverkoop van de verkregen persoonsgegevens.

In verschillende steden kwamen officiële taxichauffeurs in protest tegen de concurrentie door privépersonen die veelal niet over de vereiste vergunning, opleiding en veiligheidsvoorzieningen beschikken.

De Rechtbank van Koophandel te Brussel toetste de mobiele app op zijn juridische toelaatbaarheid. Deze was van oordeel dat indien de vergoeding die privéchauffeurs krijgen de werkelijk gemaakte kosten overstijgt, zij de cumulatieve voorwaarden van artikel 2.1° van Ordonnantie 27 april 1995 (betreffende de taxidiensten en de diensten voor verhuren van voertuigen met chauffeur) dienen te vervullen.

Art. 2. Voor de toepassing van dit besluit verstaat men onder :

1° taxidiensten: de bezoldigde vervoerdiensten van personen, met bestuurder, door middel van automobielen die aan de volgende eisen voldoen:

a) het voertuig, van het type auto, auto voor dubbel gebruik of minibus, naar de bepalingen van het koninklijk besluit van 15 maart 1968 houdende algemeen reglement op de technische eisen waaraan de motorvoertuigen, hun aanhangwagens, de elementen alsook de accessoires voor de veiligheid moeten voldoen, is, naar constructie en uitrusting, geschikt voor het vervoer van ten hoogste negen personen – de bestuurder inbegrepen – en is daartoe bestemd
b) het voertuig wordt ter beschikking gesteld van het publiek, hetzij op een bepaalde standplaats op de openbare weg naar de zin van het algemeen reglement op de politie van het wegverkeer, hetzij op eender welke andere plaats die niet voor het openbaar verkeer is opengesteld;
c) de terbeschikkingstelling heeft betrekking op het voertuig en niet op elk van de plaatsen ervan wanneer het voertuig ingezet wordt als taxidienst, of op elk van de plaatsen van het voertuig en niet op het voertuig zelf wanneer het ingezet wordt als collectieve taxidienst met de machtiging van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering;
d) de bestemming wordt door de cliënt bepaald.

Privéchauffeurs die via Uber mensen vervoeren en die niet over een vergunning beschikken in de zin van artikel 3 stellen handelingen die strijdig zijn met de eerlijke marktpraktijken.

Art. 3. Niemand mag, zonder vergunning van de Regering, een taxidienst exploiteren door middel van één of meer voertuigen vanop de openbare weg of op elke andere niet voor het openbaar verkeer opengestelde plaats die zich op het grondgebied van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest bevindt.
De vergunning voor het exploiteren omvat de toelating voor het stationeren op eender welke op de openbare weg gelegen standplaats die voor de taxi’s voorbehouden is, aan de voorwaarden die door de Regering vastgelegd worden.

De rechtbank van Koophandel te Brussel oordeelde dan ook dat het past deze handelingen te verbieden.

Uit bovenstaande rechtspraak blijkt dat naast een creatief idee ook een juridisch kader belangrijk is bij de ontwikkeling van mobiele apps.